Acceptatie

Het is niet makkelijk de boodschap dat je partner of familielid dementie heeft te aanvaarden.
De eerste reactie is dat je daar niet in geloofd. Dat degene die de diagnose gesteld heeft zich vast vergist.
Dat is een logische reactie. Je wilt er niet aan, je gunt het de patiënt niet en je ziet op tegen de gevolgen en de problemen die zich dan gaan voordoen.

Toch is het belangrijk om na die eerste reactie, en dat kan een tijdje duren, de knop om te zetten en te aanvaarden dat er wel wat aan de hand is. Dat is uiteindelijk ook de reden geweest om hulp te gaan zoeken.
Aanvaarding van de diagnose is misschien het je erbij neerleggen dat er sprake is van dementie, maar het biedt ook de mogelijkheid om er beter mee om te gaan.
Accepteren dat symptomen en gedragsveranderingen het gevolg zijn van dementie betekenen dat je er anders mee omgaat. Je begrijpt dat de patiënt zijn best doet maar niet (meer) anders kan.
Je kunt hulp vragen als je aanvaardt dat het om een ziekte gaat. En je kunt als mantelzorger ook op zoek gaan naar informatie.